រំលង​ទៅ​មាតិកា រំលង​ទៅ​មាតិកា
អត្ថ​បទ

មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេងបាល់ទាត់ សម្រាប់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់

ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតពីការតម្រឹមរាងកាយ ការប៉ះបាល់ត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងកម្លាំង មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តល់មាតិកាសម្រាប់អ្នកគាំទ្របាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងតំបន់...

November 6, 2026 5 min read
មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេងបាល់ទាត់ សម្រាប់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់

មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេងបាល់ទាត់ សម្រាប់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់

ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់កើតពីការតម្រឹមរាងកាយ ការប៉ះបាល់ត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងកម្លាំង មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែមួយមុខទេ។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តល់មាតិកាសម្រាប់អ្នកគាំទ្របាល់ទាត់នៅកម្ពុជា និងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដោយភ្ជាប់បច្ចេកទេសបាល់ទាត់ ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ សម្រាប់ការហាត់បញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់ អ្នកគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ បញ្ជូន ២០ ដងដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលទៅដល់គោលដៅ។ គោលដៅដំបូងគឺភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ មុននឹងបង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ ឬ ១៥ ម៉ែត្រ។ ចំណុចអនុវត្តសំខាន់បំផុតគឺដាក់ជើងទ្រនៅជាប់បាល់ បែរម្រាមជើងទៅទិសគោលដៅ និងរក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ពេលប៉ះបាល់។

Khmer football player practicing accurate short passes on a marked grass field at sunrise

ការបញ្ជូនបាល់ដែលមានគុណភាពចាប់ផ្តើមពីការអានស្ថានភាព មិនមែនការរត់ទៅបាល់ដោយប្រញាប់ឡើយ។ មុនពេលប៉ះបាល់ អ្នកត្រូវមើលទីតាំងមិត្តរួមក្រុម មើលសម្ពាធពីគូប្រកួត ហើយកំណត់ចំណុចដែលចង់ឲ្យបាល់ទៅដល់។ នៅពេលហាត់ អាចប្រើកោណប្លាស្ទិក ឬដាក់ដបជាគោលដៅ ប៉ុន្តែត្រូវវាស់ចម្ងាយជាក់លាក់ ដើម្បីដឹងថាកំហុសកើតពីទិសដៅ ឬពីកម្លាំង។ កុំជឿការណែនាំ “ទាត់ឲ្យខ្លាំងជាងមុន” ដោយគ្មានការវាស់វែង ព្រោះបាល់លឿនប៉ុន្តែខុសទិសដៅនៅតែជាបាល់បាត់បង់។ សម្រាប់អ្នកដែលចង់ភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយការយល់ដឹងអំពីការប្រកួត អាចអាន មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់ ដើម្បីស្គាល់របៀបវាយតម្លៃចន្លោះ និងសម្ពាធ។

ចង់ចាប់ផ្តើមហាត់តាមវិធីដែលអាចវាស់លទ្ធផលបានមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ប្រសិនបើបាល់របស់អ្នកបត់ចេញពីទិសដៅ៖ កែការតម្រឹមជើង

ការបញ្ជូនបាល់បត់ចេញភាគច្រើនកើតពីការបែរជើងទ្រន និងផ្នែកប៉ះបាល់មិនស្របគ្នា។ ដើម្បីកែបញ្ហានេះ ដាក់ជើងទ្រនប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បែរម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ ហើយបើកកជើងរបស់ជើងទាត់ឲ្យរឹង។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងប៉ះត្រង់កណ្ដាលបាល់ ដោយបញ្ចប់ចលនាទៅមុខតាមខ្សែដែលបានកំណត់ មិនត្រូវបង្វិលជើងទៅខាងក្រៅនៅពេលប៉ះឡើយ។ កំហុសតូចមួយក្នុងមុំកជើងអាចធ្វើឲ្យបាល់ផ្លាស់ទីខុសច្រើននៅចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ដូច្នេះការថតវីដេអូពីខាងមុខ និងខាងចំហៀងមានប្រយោជន៍ជាងការស្មានដោយភ្នែក។ ទិន្នន័យពីការហាត់គួរកត់ត្រា ៣ ចំណុច៖ ទិសបាល់ កម្ពស់បាល់ និងចម្ងាយពីគោលដៅ។

បើអ្នកចង់បង្កើតទម្លាប់ត្រឹមត្រូវ សូមអនុវត្តលំដាប់ខាងក្រោម៖

  1. ដាក់បាល់ឲ្យស្ងៀមលើផ្ទៃរាបស្មើ និងសម្គាល់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ។
  2. ឈរនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ដោយបើកជំហរជើងប្រហែលទទឹងស្មា។
  3. មើលគោលដៅមួយដង មើលបាល់មួយដង រួចបញ្ជូនដោយកម្លាំងមធ្យម។
  4. កត់សម្គាល់ថាបាល់ខុសទៅឆ្វេង ឬស្តាំ មុនកែបច្ចេកទេស។
  5. ធ្វើសរុប ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗមាន ១០ បាល់ និងសម្រាក ៦០ វិនាទី។

ចំណុចជាក់លាក់ដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលងគឺផ្ទៃទីលាន។ បាល់លើស្មៅសើមរបស់ទីលានក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ អាចរត់យឺតជាងបាល់លើស្មៅស្ងួត ហើយបាល់លើទីលានសិប្បនិម្មិតអាចលោតខុសបន្តិចនៅពេលទទួល។ ដូច្នេះ កុំវាស់ភាពជោគជ័យតែតាមចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ត្រូវកត់ត្រាលក្ខខណ្ឌទីលាន និងប្រភេទបាល់ផង។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់លក្ខណៈបាល់សម្រាប់ការប្រកួតផ្លូវការ ដូច្នេះការហាត់ដោយបាល់ទំហំ ៥ និងសម្ពាធខ្យល់មិនស្មើគ្នា អាចធ្វើឲ្យលទ្ធផលមិនអាចប្រៀបធៀបបាន។ ការវាស់វែងបែបនេះជួយបំបែក “អារម្មណ៍ថាហាត់បានល្អ” ចេញពីលទ្ធផលពិត។

ប្រសិនបើបាល់ខ្លី ឬលឿនពេក៖ គ្រប់គ្រងកម្លាំង និងចំណុចប៉ះ

បាល់ខ្លីមានន័យថាកម្លាំងមិនគ្រប់ ឬរាងកាយមិនបានបន្តតាមទិសដៅ ខណៈបាល់លឿនហួសគោលដៅបង្ហាញថាកម្លាំងខ្លាំងជាងតម្រូវការ។ ការកែតម្រូវត្រឹមត្រូវគឺរក្សាទម្រង់ជើងដដែល ប៉ុន្តែបន្ថយ ឬបន្ថែមល្បឿនចលនាជើងបន្តិច មិនមែនប្តូរទៅប្រើម្រាមជើងឡើយ។ សម្រាប់បញ្ជូនខ្លីពី ៥–៨ ម៉ែត្រ ប្រើការប៉ះត្រង់កណ្ដាលបាល់ និងចលនាខ្លី; សម្រាប់ ១០–២០ ម៉ែត្រ បន្ថែមការបោះជំហាន និងការបន្តជើងទៅមុខ។ ក្បាលគួរនៅពីលើបាល់ ដើម្បីរក្សាបាល់ឲ្យនៅលើដី ប៉ុន្តែមិនត្រូវឱនខ្លាំងរហូតបាត់ការយល់ដឹងពីទីតាំងមិត្តរួមក្រុមទេ។

ការហាត់ប្រកបដោយទិន្នន័យអាចធ្វើបានដោយបែងចែកគោលដៅជាបីតំបន់៖ កណ្ដាលទទឹង ១ ម៉ែត្រ តំបន់អាចទទួលបានទទឹង ២ ម៉ែត្រ និងតំបន់ខុសគោលដៅលើស ២ ម៉ែត្រ។ បន្ទាប់ពីបញ្ជូន ៣០ ដង ចូរគណនាភាគរយបាល់ក្នុងតំបន់កណ្ដាល មិនត្រឹមតែរាប់បាល់ដែលមិត្តអាចទទួលបាន។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រលើស ៩០ ភាគរយ ប៉ុន្តែធ្លាក់ក្រោម ៦០ ភាគរយនៅ ១៥ ម៉ែត្រ នោះបញ្ហាសំខាន់គឺកម្លាំង និងការរក្សាផ្ទៃប៉ះ មិនមែនការមើលគោលដៅទេ។ សម្រាប់ការយល់ដឹងបន្ថែម អ្នកអាចពិនិត្យ ស្ថិតិកីឡាករ និងប្រសិទ្ធភាពបញ្ជូនបាល់ ក្នុងមាតិកា ការវាយតម្លៃប្រកួត។

ដើម្បីយល់ពីការបញ្ជូនបាល់ក្នុងបរិបទការប្រកួត សូមមើលការណែនាំបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

Close-up of a footballer’s planted foot and inside-foot contact point beside a bright training cone

ប្រសិនបើអ្នកចង់បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ៖ បន្ថែមការស្កេន និងចលនា

បញ្ជូនបាល់ត្រង់ពេលឈរតែម្នាក់ឯង មិនមានន័យថាអាចធ្វើបានដូចគ្នាក្នុងការប្រកួតទេ។ ក្រោមសម្ពាធ អ្នកមានពេលតិចសម្រាប់មើលទីតាំង ដូច្នេះត្រូវហាត់ការស្កេនមុនទទួលបាល់ និងការបង្វិលរាងកាយឲ្យបើកទៅទីលាន។ លំហាត់មានប្រសិទ្ធភាពមួយគឺដាក់អ្នកលេងពីរនាក់ចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ហើយឲ្យអ្នកទីបីដើរចូលជាសម្ពាធដោយមិនអាចដណ្តើមបាល់ភ្លាមៗ។ អ្នកទទួលត្រូវមើលឆ្វេង ឬស្តាំមុនបាល់មកដល់ ប៉ះបាល់មួយដងចេញពីជើង ហើយបញ្ជូនត្រឡប់ដោយមិនឈប់លើបាល់យូរ។ ចាប់ផ្តើមពីសម្ពាធយឺត រួចបង្កើនល្បឿននៅពេលភាពត្រឹមត្រូវនៅតែរក្សាបានយ៉ាងហោចណាស់ ៧០ ភាគរយ។

សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែង សូមប្រើលំដាប់នេះ៖

  • ជុំទីមួយ៖ បញ្ជូនពីរជើងនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ដោយគ្មានសម្ពាធ។
  • ជុំទីពីរ៖ បន្ថែមអ្នកការពារដែលដើរបិទចន្លោះពីចម្ងាយ ៣ ម៉ែត្រ។
  • ជុំទីបី៖ កំណត់ពេល ២ វិនាទីចាប់ពីការទទួលដល់ការបញ្ជូន។
  • ជុំទីបួន៖ ប្តូរទិសបញ្ជូនទៅឆ្វេង និងស្តាំ ដោយរក្សាទម្រង់រាងកាយ។
  • ជុំទីប្រាំ៖ បញ្ជូនទៅចន្លោះដែលមិត្តរួមក្រុមកំពុងរត់ មិនមែនទៅជើងដែលឈរទេ។

ក្រុមលំដាប់ខ្ពស់ដូចជា អាល្លឺម៉ង់ អេស្ប៉ាញ និងអាហ្សង់ទីន ត្រូវបានគេស្គាល់ពីការប្រើបាល់ខ្លីដើម្បីគ្រប់គ្រងចង្វាក់ ប៉ុន្តែមិនគួរចម្លងទម្រង់របស់ពួកគេដោយមិនគិតពីតួនាទីឡើយ។ ខ្សែការពារកណ្ដាលត្រូវផ្តោតលើសុវត្ថិភាព និងមុំបញ្ជូន ខ្សែបម្រើត្រូវផ្តោតលើការបង្វិលខ្លួន និងការបញ្ជូនបំបែកខ្សែ ខណៈខ្សែប្រយុទ្ធត្រូវហាត់បញ្ជូនក្នុងចលនា។ ទិន្នន័យពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងការវិភាគការប្រកួតអាចជួយពន្យល់ថា ភាពត្រឹមត្រូវមិនស្មើនឹងការបញ្ជូនទៅក្រោយជានិច្ចទេ; បាល់ទៅមុខដែលមានហានិភ័យសមរម្យអាចមានតម្លៃជាងបាល់ខ្លីដែលរក្សាស្ថិតិបានស្អាត។

ចង់ប្រៀបធៀបបច្ចេកទេសជាមួយការវិភាគការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ មែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

កំហុសទូទៅដែលគួរជៀសវាង

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់បំផុតគឺប្រើផ្នែកខាងក្រៅជើងដោយមិនមានគោលបំណងច្បាស់ ទាត់ដោយម្រាមជើង បែរខ្លួនមិនទៅគោលដៅ និងឈរឆ្ងាយពីបាល់ពេក។ ការទាត់ដោយម្រាមជើងអាចធ្វើឲ្យបាល់លឿន ប៉ុន្តែផ្ទៃប៉ះតូច និងគ្រប់គ្រងទិសដៅពិបាក។ កំហុសមួយទៀតគឺមើលបាល់ជាប់រហូត ហើយមិនស្កេនមុនទទួល; វាធ្វើឲ្យការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវនៅពេលហាត់ក្លាយជាការបាត់បាល់នៅពេលប្រកួត។ កុំបង្កើនចម្ងាយ ឬល្បឿនរហូតដល់ទម្រង់ខូច ព្រោះការហាត់ ១០០ បាល់ដោយបច្ចេកទេសខុស អាចបង្កើតទម្លាប់ខុសខ្លាំងជាងការហាត់ ៣០ បាល់ដោយគ្រប់គ្រង។

តារាងត្រួតពិនិត្យខ្លីមុនរាល់ស៊េរីមានដូចខាងក្រោម៖

  • ជើងទ្រននៅចម្ងាយត្រឹមត្រូវពីបាល់ឬទេ?
  • ម្រាមជើងជើងទ្រនបែរទៅគោលដៅឬទេ?
  • កជើងជើងទាត់រឹង និងផ្ទៃប៉ះសមរម្យឬទេ?
  • រាងកាយនៅពីលើបាល់ឬទេ?
  • បាល់ទៅលើដីដោយល្បឿនដែលមិត្តអាចទទួលបានឬទេ?
  • អ្នកបានមើលទីតាំងមុនប៉ះបាល់ឬទេ?

ការគ្រប់គ្រងហានិភ័យក៏សំខាន់ដែរ ប្រសិនបើអ្នកប្រើការវិភាគប្រកួតសម្រាប់ការកម្សាន្ត ឬការទស្សន៍ទាយកីឡា។ ស្ថិតិ “ភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន” របស់ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត មិនគួរត្រូវបានយកមកសន្និដ្ឋានតែម្នាក់ឯងទេ ព្រោះវាអាចមិនបង្ហាញទិសដៅបាល់ ចម្ងាយបញ្ជូន ឬសម្ពាធរបស់គូប្រកួត។ វិធីអានស្ថិតិការប្រកួតបាល់ទាត់ អាចជួយបំបែកស្ថិតិទូទៅពីសូចនាករដែលមានន័យ។ ប្រសិនបើពាក់ព័ន្ធនឹងការភ្នាល់ ត្រូវកំណត់ថវិកា កុំប្រើប្រាក់ខ្ចី និងចាត់ទុកការទស្សន៍ទាយជាការកម្សាន្ត មិនមែនជាចំណូលធានា។

Three youth football players completing a passing triangle drill under coach supervision on an artificial pitch

ផែនការត្រួតពិនិត្យលទ្ធផលរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ

ផែនការរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃគួរបែងចែកជា ៤ ដំណាក់កាល ដើម្បីកុំឲ្យការហាត់ផ្តោតតែលើចំនួនបាល់។ ថ្ងៃទី ១ ដល់ ៧ ផ្តោតលើការតម្រឹមជើង និងបញ្ជូនពី ៥ ម៉ែត្រ; ថ្ងៃទី ៨ ដល់ ១៤ បន្ថែមចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ និងប្តូរជើង; ថ្ងៃទី ១៥ ដល់ ២១ បន្ថែមចលនា ការស្កេន និងសម្ពាធស្រាល; ថ្ងៃទី ២២ ដល់ ៣០ បញ្ចូលការសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ហាត់ ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកភាគច្រើន ប្រសិនបើស៊េរីនីមួយៗមានគោលបំណងច្បាស់ និងមានថ្ងៃសម្រាកសម្រាប់ការស្ដាររាងកាយ។ កុំវាស់លទ្ធផលតែដោយអារម្មណ៍ថាបាល់ “ស្អាត” ត្រូវប្រើភាគរយបាល់ចូលគោលដៅ និងពេលវេលាដែលត្រូវការសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត។

ផែនការអាចកត់ត្រាតាមតារាងសាមញ្ញ៖ ចម្ងាយ បាល់សរុប បាល់ចូលតំបន់គោលដៅ កំហុសទៅឆ្វេង កំហុសទៅស្តាំ និងកម្រិតសម្ពាធ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលមិនប្រសើរឡើងក្នុងរយៈពេល ២ សប្តាហ៍ អ្នកគួរបន្ថយចម្ងាយមួយកម្រិត ហើយពិនិត្យវីដេអូពីមុំខាងមុខ មិនមែនបន្ថែមកម្លាំងទេ។ ចំណុចសំខាន់ដែលមិនសូវត្រូវបាននិយាយគឺភាពត្រឹមត្រូវពេលអស់កម្លាំង៖ នៅចុងវគ្គហាត់ សាកល្បង ១០ បាល់បន្ថែម ហើយប្រៀបធៀបជាមួយ ១០ បាល់ដំបូង។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់លើស ២០ ភាគរយ បញ្ហាអាចជាការគ្រប់គ្រងកម្លាំងរាងកាយ ឬបច្ចេកទេសមិនទាន់ស្វ័យប្រវត្តិ។ វិធីហាត់ល្អគឺបញ្ចប់មុនទម្រង់ខូច មិនមែនបន្តរហូតដល់ចំនួនកំណត់ដោយមិនគិតគុណភាពឡើយ។

Football training notebook showing 30-day passing accuracy data beside cones and a match ball

សម្រាប់ការសង្ខេបបច្ចេកទេស សូមរក្សាចំណុចទាំងនេះជាគោលការណ៍ប្រចាំថ្ងៃ៖

  1. តម្រឹមជើងទ្រនទៅគោលដៅ។
  2. ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងសម្រាប់ការបញ្ជូនត្រង់ទូទៅ។
  3. ប៉ះកណ្ដាលបាល់ និងរក្សាកជើងឲ្យរឹង។
  4. គ្រប់គ្រងកម្លាំងតាមចម្ងាយ មិនមែនទាត់ខ្លាំងគ្រប់ពេល។
  5. មើលទីលានមុនទទួលបាល់។
  6. វាស់លទ្ធផលដោយភាគរយ និងទីតាំងកំហុស។
  7. បង្កើនសម្ពាធតែបន្ទាប់ពីទម្រង់មូលដ្ឋានមានស្ថិរភាព។

ប្រសិនបើចង់អានការវិភាគបន្ថែមអំពីក្រុម និងយុទ្ធសាស្ត្រ សូមចូលមើលមាតិកាដែលពាក់ព័ន្ធនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់មានន័យថាបាល់ទៅដល់គោលដៅតាមទិស និងល្បឿនដែលបានគ្រោងទុក។ វាមិនមែនមានន័យថាបាល់ត្រូវធ្វើដំណើរតាមបន្ទាត់ល្អឥតខ្ចោះគ្រប់ពេលទេ ព្រោះទីតាំងមិត្តរួមក្រុម និងសម្ពាធគូប្រកួតអាចប្តូរ។ នៅពេលហាត់ សូមកំណត់គោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយវាស់ថាបាល់ចូលគោលដៅបានប៉ុន្មានក្នុងចំណោម ២០ ដង។ ភាគរយ ៨០ ឬខ្ពស់ជាងនេះជាសញ្ញាថាអាចបង្កើនចម្ងាយបាន។

សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីបញ្ជូនបាល់ឲ្យត្រង់?

ចម្លើយ៖ ដាក់ជើងទ្រនប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបែរម្រាមជើងទៅកាន់គោលដៅ។ កជើងជើងទាត់ត្រូវរឹង ហើយផ្នែកខាងក្នុងជើងគួរប៉ះត្រង់កណ្ដាលបាល់។ បន្ទាប់ពីប៉ះ ត្រូវបន្តជើងទៅមុខតាមខ្សែគោលដៅ ដោយកុំបង្វិលរាងកាយភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើបាល់បត់ទៅខាងស្តាំ ឬឆ្វេងជាបន្តបន្ទាប់ សូមថតវីដេអូពិនិត្យមុំជើងទ្រន និងផ្ទៃប៉ះជាមុន។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង និងម្រាមជើងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងផ្តល់ផ្ទៃប៉ះធំ និងគ្រប់គ្រងទិសដៅល្អជាង ខណៈម្រាមជើងផ្តល់ល្បឿនប៉ះខ្លាំង ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវទាបជាង។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី និងការបញ្ជូនសុវត្ថិភាព គួរប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើងជាជម្រើសសំខាន់។ ម្រាមជើងអាចប្រើក្នុងស្ថានភាពបន្ទាន់ ឬពេលត្រូវបាញ់នៅចន្លោះតូច ប៉ុន្តែមិនសមសម្រាប់បង្កើតទម្លាប់បញ្ជូនប្រចាំថ្ងៃទេ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ខ្ញុំតែងតែខ្លីជាងគោលដៅ?

ចម្លើយ៖ បាល់ខ្លីជាទូទៅកើតពីការប៉ះបាល់ខ្សោយ ការមិនបន្តជើង ឬការឈរឆ្ងាយពីបាល់ពេក។ សូមចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយប្រើកម្លាំងមធ្យម ដោយរក្សាជំហររាងកាយឲ្យមានតុល្យភាព។ កុំប្តូរទៅទាត់ដោយម្រាមជើងភ្លាមៗ ព្រោះវាអាចធ្វើឲ្យល្បឿនកើន ប៉ុន្តែបាត់ការគ្រប់គ្រងទិសដៅ។ កត់ត្រាបាល់ខ្លី ១០ ដងជាប់គ្នា រួចពិនិត្យថាកំហុសកើតនៅពេលឈរទីតាំងដូចគ្នាឬអត់។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ ការហាត់ ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍជាបន្តបន្ទាប់ ប្រសិនបើមានថ្ងៃសម្រាក និងគ្រប់គ្រងចំនួនបាល់។ វគ្គនីមួយៗអាចមាន ៥ ស៊េរី ស៊េរីនីមួយៗ ១០ បាល់ សម្រាប់ចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ ៨០ ភាគរយ មុនបន្ថែមសម្ពាធ ឬចម្ងាយ។ ប្រសិនបើជើងធ្ងន់ ឬទម្រង់ខូច សូមបញ្ចប់វគ្គ ហើយកុំបន្តដោយសារតែចង់ឲ្យបានចំនួនខ្ពស់។

សំណួរ៖ តើអាចប្រើស្ថិតិការប្រកួត ដើម្បីកែលម្អការបញ្ជូនបានឬទេ?

ចម្លើយ៖ អាចប្រើបាន ប៉ុន្តែស្ថិតិភាពត្រឹមត្រូវត្រូវអានជាមួយចម្ងាយ ទិសដៅ និងសម្ពាធ។ ឧទាហរណ៍ អ្នកលេងដែលបញ្ជូនបាន ៩០ ភាគរយអាចបញ្ជូនតែទៅក្រោយ ខណៈអ្នកលេង ៨០ ភាគរយអាចបំបែកខ្សែការពារបានញឹកញាប់ជាង។ តាមរយៈ ការវាយតម្លៃប្រកួត អ្នកអាចពិនិត្យស្ថិតិក្រុមក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ប៉ុន្តែគួរប្រៀបធៀបបរិបទនៃការប្រកួត មិនមែនយកលេខតែមួយមកសន្និដ្ឋានទេ។ETwitter

ចប់​អត្ថ​បទ
ការវាយតម្លៃប្រកួត · The Journal · Issue 04

Related Articles